Intuitie, Life coaching, Mediteren, Mijn yogapad, Voelen, Yogataal, Yogavormen

Honger naar mijn natuur

Ik verblijf ergens in een tentje in een bos in Duitsland. Geen wifi, geen netwerk, geen contact met thuis. Alleen een rugzak vol warme kleding, een handvol muesli repen en mijn dagboek. Deze week ben ik into the wild. De nachten zijn lang en koud. Het daglicht komt maar met moeite op gang en dooft al vroeg weer uit. Ik heb alle tijd om dat proces te volgen. Om te ruiken hoe de geuren in het bos gedurende de dag veranderen. Hoe mijn eigen geur gedurende de week verandert. Ik word één met mijn omgeving. Aards. Stil. Ontvangend. Waarom doe ik dit? Ben ik dan uiteindelijk toch van yogi tot kluizenaar geworden? Ik die er prat op gaat yoga in het dagelijks leven te integreren?

Svadhyaya

Dit heeft niets met mijn dagelijks leven te maken. Maar wel alles met yoga. Svadhyaya, zelfstudie, is een groots onderdeel van het yogapad. Het is je zelf – in alle facetten – als onderwerp van onderzoek nemen. Nieuwsgierig en welwillend naar jezelf kijken als proefpersoon in het experiment dat leven heet. Hoe functioneer je? Bewust of onbewust? Wat doe je in voor- of tegenspoed? Waarom? Wat is het effect daarvan? En is dat wel wat je werkelijk wil? En daar je conclusies uit trekken. Dat durft lang niet iedereen aan. Het is echter de stap waarmee je daadwerkelijk ontdekt wie jij bent. En ook wie en wat je niet bent. Zodat je jezelf kan veranderen in de richting van je ware aard. Svadhyaya is in mijn aard verankerd. Het is mijn honger naar mijn natuur die mij hier in dit bos heeft gebracht.

Terug op mijzelf

Deze week in dat Duitse bos werpt mij terug om mijzelf. Mijn instincten komen naar boven; het grootste deel van de dag denk ik aan het volgende eetmoment en wat ik daarvoor bij elkaar kan scharrelen. Mijn zintuigen staan op scherp; ik hoor en ruik veel meer dan anders, ik zie steeds beter in het donker, alles smaakt intenser, ik voel de luchtlagen om mij heen. Mijn intuïtie vertelt me waar het veilig voor mij is in dit bos en waar niet. Terwijl de buitenwereld steeds verder van mijn netvlies en uit mijn gedachtes verdwijnt, wordt mijn binnenwereld groter en groter.

Mijn binnenwereld groeit

Ik ontdek dingen in mijzelf die ik eerder niet besefte. Mijn doorzettingsvermogen, om steeds weer op te staan als ik omver ben geblazen. Mijn incasseringsvermogen, om teleurstelling op teleurstelling te verwerken. Mijn innerlijke kracht, die me zelfs helse pijnen doet doorstaan. Maar ook mijn waardigheid, die me laat weigeren mij in mensonwaardige situaties te dwingen. Mijn toegenomen weerstand tegen het doden en eten van dieren, zelfs als dat betekent dat ik zelf honger leid. Mijn dankbaarheid voor mijn kleine, fitte, flexibele lichaam waar ik altijd op kan rekenen.
De komende dagen zal ik vast nog veel meer over mijzelf te weten komen. In de geborgenheid van mijn tentje mag ik die delen van mijzelf omarmen of er juist afscheid van nemen. Volgende week ben ik terug. Als het meezit.
Een ontspannend kadootje voor jou_2

4 gedachten over “Honger naar mijn natuur”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s